Vooral qua or-werk wil ik veel weten over van alles. Dat kan wel eens hinderlijk zijn en dan gaat het bijvoorbeeld ten koste van het gezinsleven, want in de avonduren stukken doornemen en de laptop mee naar de camping nemen om daar nog wat te schrijven, gaat natuurlijk wel ver.
Niet dat er veel van komt om op de camping wat te lezen of te schrijven want meestal is er wel wat anders te doen. Dus menigmaal gaat de laptop weer ongebruikt terug mee naar huis. Maar weet u wat nu het vreemde is, na een dergelijke weekend heb ik een schuldgevoel dat er niets van gekomen is om wat ik van plan was te schrijven en te lezen ook daadwerkelijk te doen. Te gek voor woorden natuurlijk, want or-werk is vaak leuk en soms zeer boeiend, maar er is natuurlijk meer in het leven.
Misschien is het een overblijfsel uit de tijd dat ik als zelfstandige werkzaam was en daar flink wat uren in gestoken heb. Niet dat het tot iets geleid heeft, want rijk ben ik er niet van geworden. Wel een rijk leven aan over gehouden zoals dat zo mooi heet en veel van de wereld gezien.
Dat is ook zo’n beetje het verhaal van mijn leven, heel veel dingen gedaan en veel waardering voor gekregen tijdens die werkzaamheden, maar als je stopt ben je ook snel weer vergeten.
Ergens, ongeveer 12 jaar geleden – ik was 48 jaar oud – had ik me voorgenomen om het rustig aan te doen. Ik was gestopt als zelfstandige, had mijn maatschappelijke functies beëindigd en had genoeg van de ratrace. Een jongensdroom om als buschauffeur te gaan werken kon ik verwezenlijken met in het achterhoofd een gunstige FLO-regeling om op je 60ste levensjaar te stoppen met werken. Daar heb ik dan – Deo Volente – er overigens 45 van gewerkt.
Het is allemaal iets anders gelopen en zoals zo vaak in het verleden ben ik weer overal ingerold. Niet dat ik er spijt van heb, zeker niet maar soms wou ik dat ik wat minder veeleisend voor mezelf zou zijn.
Daarom is het goed om ook je or-werk af en toe te relativeren. Er is ook nog een or als je stopt, maar voorlopig ben ik dat nog niet van plan, dus gaan we er gewoon weer tegenaan. En gaat de laptop dit weekend toch weer mee naar de camping.
