Het is alweer de 12^e van de 12^e geweest. Het jaar wordt langzaamaan opgeruimd. Er wordt teruggekeken, lijstjes en de balans worden opgemaakt, rekeningen worden vereffend en het vooruitblikken op de goede voornemens kan weer beginnen. Twintig achttien. Het zou zo een handbaluitslag kunnen zijn, maar ik hou het hierbij even op het jaar. Een jaar van records. Geen idee hoeveel er zijn gebroken, maar het zijn er veel. Alleen al in het weer: het warmst, het droogst, het meeste aantal uren zon, de minste millimeters regen. Dit jaar had het weer ook meer invloed op het dagelijks leven dan alleen maar een dankbaar gespreksonderwerp: er ging heel wat minder water door de Rijn en dat had weer invloed op de economie. En uiteraard heeft het ook invloed op denken over het klimaat. Deze maand wordt er hard gepraat en onderhandeld en gezwegen en genegeerd op de Klimaattop in Katowice. De belangen zijn immens, er zal heel wat moeten gebeuren willen alle goede voornemens voor over een jaar of 50 nog nut hebben. Hier zie je dan in het groot gebeuren wat er in het klein ook steeds gebeurt: wie heeft de grootste mond, de meeste invloed, de beste vriendjes, het beste verhaal, de meeste invloed, de waarheid in pacht? Waar hebben ze het eigenlijk over:  anderhalve, twee, drie graden? Wat stelt dat nu helemaal voor, hoe is je dat voor te stellen. Het blijft abstract, gevolgen zijn van zoveel afhankelijk dat het op toeval lijkt, hoe moeten en kunnen de onderhandelingen leiden tot daadwerkelijke acties, die alle betrokken partijen ook willen en kunnen uitvoeren?

Nog nooit zo gelukkig

Twintig achttien. Een jaar waarin veel mensen nog nooit zo gelukkig zijn geweest, waar Nederland in de hoogste regionen van de gelukkigheidsindex vertoeft. Twintig achttien. Een jaar met nog nooit zoveel miljardairs wereldwijd, een jaar waarin de kloof tussen de hebbenden en de niet-hebbenden over de wereld weer groter is geworden (en ook steeds beter zichtbaar). Twintig achttien. Een jaar van de tekorten op de Nederlande arbeidsmarkt in heel wat segmenten: zorg, horeca, ICT, onderwijs. Daarmee van grote druk bij de mensen die wel moeten werken en zich ook verantwoordelijk voelen voor een goede uitvoering van het werk. Daarmee ook van frustratie van velen die niet kregen waar zij recht op (meenden te) hebben. Twintig achttien. Een jaar van polarisatie, nog meer holle retoriek en niet naar elkaar luisteren. Een jaar waar de sociale media steeds asocialer (lijken te) worden, waar het contact tussen mensen vaak met een beeldscherm ertussen plaatsvindt. Een jaar waarin veel mensen nog nooit zo gelukkig zijn geweest, maar misschien wel moeite hebben dat te delen.

Over het begin van het eind of over het begin van de vernieuwing

Twintig achttien. Een interessant jaar, zoals zoveel jaren interessant zijn geweest. Hoe zal het de geschiedenisboeken ingaan? Zal er over 50 jaar nog aan worden gerefereerd, zoals de jaren 33, 1066, 1666, 1914-1918, 1939 en 2000 iconische jaren zijn, die nog regelmatig terugkeren? Zal er dan worden gesproken over het begin van het eind of over het begin van de vernieuwing, van het nieuw elan, van het nieuwe omgaan met elkaar? Ik hoop uiteraard het laatste, wil daar ook graag mijn steentje aan bijdragen. Doen jullie weer mee, in twintig negentien? Hebben we nog een week of twee om haalbare doelen te stellen, in het privé- en het werkzame leven. Misschien het er eens met elkaar over hebben, om de doelen nog wat scherper en haalbaarder te krijgen, zodat er op 01-01-2019 weer flink gewerkt kan worden. Hou er wel even rekening mee dat hier veel verschillende belangen een rol spelen. Een mooie verbetering voor de één is niet altijd een verbetering voor de ander. Dat je dat alvast maar weet. Servaas Beunk is zelfstandig trainer/adviseur bij De Nieuwe Grens Trainingen. info@denieuwegrens.nl